Contact Us

Use the form on the right to contact us.

You can edit the text in this area, and change where the contact form on the right submits to, by entering edit mode using the modes on the bottom right. 

         

123 Street Avenue, City Town, 99999

(123) 555-6789

email@address.com

 

You can set your address, phone number, email and site description in the settings tab.
Link to read me page with more information.

2.jpg

Hoofdstuk 2

2. Groepen en organisaties…

 

Groepen en organisatie van groepen is voor mij altijd wel een heel vreemd iets geweest. Ik was er helemaal niet mee vertrouwd en gezien dat we daar met een groep samenwerkten aan een gemeenschappelijk plan bleek er toch wel wat structuur en organisatie nodig te zijn. Er werd daarom gekozen om een systeem te hanteren dat uitgevonden werd door ‘indianen’ en later (slecht) gekopieerd werd door blanke settlers. Het basis democratisch systeem. Besluiten worden genomen door het vinden van consensus, om maar één ding te noemen. Naar mijn gevoel kon ik niet anders als trouw blijven aan mijn gevoel dus in het begin observeerde ik eigenlijk heel die dynamiek een beetje, zonder er echt aan deel te nemen. Ik vond zowat dezelfde automatische reactie bij mijn affinity group genoten, zij die bij geen affinity group wilden zijn.
Uit de eerste vergadering bleek al snel dat er heel wat meer anarchisten in de groep zaten dan dat ik eerst gedacht had. Maar blijkbaar heeft ook iedereen zo zijn of haar idee over anarchist zijn wat samenleven met anarchisten dus eigenlijk onmogelijk maakt… Niemand is ooit akkoord en het is daar dat de politiek z’n intrede doet en de ware anarchie in de kiem smoort. Iedereen voert al snel zijn of haar eigen verkiezingscampagne en probeert zoveel mogelijk steun te krijgen om zijn of haar eigen idee door te drukken. De mens en z’n opvoeding komt dan al snel aan het licht en ieder profileert zich als leider of volgeling, elk van hen even afhankelijk van de ander. Een dynamiek waarin de vraag wie het meest van wie afhankelijk is al snel verloren loopt en wordt vergeten. Ik bleef een beetje op m’n honger zitten betreffende het stuk van bewustwording. Ik zag toen nog niet echt het fantastische spektakel dat er zich voor mijn afspeelde. De kolonisatie van het vrije denken…

Ik voelde me met de dag minder en minder betrokken in dat scenario en in die onbetrokkenheid vond ik dan ook mezelf teug. Ik ondervond dat dat anderen stoorde maar ik deed het ermee, dat ik stoorde was voor mij dan ook niet echt iets nieuws. Ik volgde blijkbaar een andere logica dan de meerderheid en genoot van het wandelen. Te voet door de Verenigde staten is echt de moeite. Steden als Baltimore, Philadelphia, Washington DC… Alsof elke film die ik ooit gezien had rondom mij vorm nam, alsof ik elke dag, stap voor stap, dieper in ‘the rabbit hole’ verdween en ik me er op de een of andere manier in thuis voelde. Gek genoeg kwam me dat allemaal heel bekend voor maar met een gezonde afstand die maakte dat ik me er echt niet bij betrokken voelde. We bleven natuurlijk ook nergens lang genoeg om überhaupt een betrokkenheid op te bouwen. Gek genoeg hoe onbetrokkenheid voor mij een beveiliging bleek te zijn. Het onderweg zijn als bescherming. En ook al kwamen we op heel veel ‘onveilige’ plekken zoals iedereen die wel kent uit de films, ik voelde me veilig, rustig, vrij… De koning te rijk…

Ik observeerde dat Amerikanen overwegend nogal bange mensen zijn. Bang omdat ze waarschijnlijk heel erg betrokken zijn bij de decors van de films die ze maken over al wat niet deugd. Al hun scenario’s spelen zich dan ook af in hun eigen dagdagelijkse realiteit en achtergrond. Ik leerde wat betrokkenheid met je kan doen, identificatie met persoonlijkheid, bezittingen, land, streek, volk, tijd, ruimte… Allemaal valstrikken die zich niet als dusdanig openbaren maar die ons wel allemaal mooi in het rijtje zetten. We ontmoetten veel ontzettend vriendelijke mensen die duidelijk niet erg op de hoogte waren van hoe de rest van de wereld eruit zag of hoe het eraan toeging in andere delen van de wereld. Ik herinner me nu nog vragen die me gesteld werden over België en Europa… In de stijl van, “ Hebben jullie ook tv? En telefoon? België, ligt dat dicht bij Brussel? Aahhh belgian waffels… Belgian chocolat…. De rode duivels…”

En ondertussen leerde wij Amerika, de Amerikanen en de Amerikaanse keuken kennen. Alle burger restaurants, kip varianten, alle mogelijke breakfast formules, donuts en bagels, all you can eat formules die ons héél erg aanspraken en zoveel meer. Amerika overdrijft graag… Alles moet veel zijn, groot, hoog, diep, veilig, gevaarlijk… Alles waar een mens zich gemakkelijk in verliest eigenlijk. Ik herkende mezelf in zoveel van die aspecten en voelde me er ook in thuis. Zonder me al te veel vragen te stellen stapte ik mee in het bootje en ontdekte, proefde, probeerde en genoot van dat vele. Zaaalig was dat… All you can eat, all you can drink… ongelooflijk maar waar. Alsof niets ooit op geraakt.

Ik ontdekte gaandeweg in mij ook die onverzadigbare honger naar meer. Ik wist dat eigenlijk wel maar ik noemde dat bij verschillende namen die me deden ontwijken wat belangrijk was. Het ontwijken van alles waar ik vrij van dacht te zijn maar waar ik o zo afhankelijk van bleek te zijn. Alles is echt maar een kwestie van perceptie… Daar zou ik nog wel achter komen. America, the land of the free… “If you can afford it” voegden sommige Amerikanen van onze groep eraan toe. Zij wisten wel waarover ze het hadden en wij kwamen er stap voor stap achter… In Baltimore organiseerde de groep een event rond een replica van de Santa Maria, het schip waarmee Columbus in de nieuwe wereld aankwam. Er waren optredens van bekende Indianen, Floyd Westerman, Mitch Walking Elk, om er maar een paar te noemen. Ze brachten er in country muziek aangeklede versies van hun kijk op de geschiedenis. Zoals ik al zei, alles is een kwestie van perceptie en in dit geval werd de Amerikaanse geschiedenis, zoals overal en altijd, geschreven door de overwinnaar…
Gaandeweg leerden we een andere versie van de geschiedenis kennen, waarschijnlijk een meer waarheidsgetrouwe versie… Weinig glorieus bleek die verovering. Bleek dat beschaving, educatie en religie maar andere woorden zijn voor volkerenmoord, mishandeling, hebzucht, nooit genoeg, etc. Columbus en z’n crew werd op sterven na dood uit de oceaan opgevist door Het Taino Arawak volk, verzorgd en gevoed. Helemaal niet het beeld dat wij ervan hebben wanneer we denken aan de getekende platen waarop te zien is hoe wilden buigen bij de aankomst van de blanken. Misschien was gastvrijheid en verwelkoming voor de blanken een teken van onderdanigheid, van onderwerping zelfs… Kwestie van perceptie zeker..?

In heel dat avontuur dat voor mij eigenlijk begon als een immense wandeling, begon er in mij iets te verschuiven… Er begon iets te dagen wat mij heel grondig zou gaan veranderen. Mijn punt van perceptie begon te verschuiven en daardoor begon mijn wereld er heel anders uit te zien. Ik voelde me meer levend dan ooit, vrijer dan wat ik me ooit had kunnen voorstellen bij het woord vrijheid. Al dat comfort, al dat vele dat nooit leek op te geraken bleek maar een heel dun laagje vernis. Alsof een zon door de wolken brak en voor het eerst in m’n leven mijn vel echt raakte, streelde en overgoot met een gevoel dat zo levend was dat het me nog sprakelozer maakte dan ooit tevoren.

De enkele boeken die ik las alvorens naar The States te gaan zouden in mij heel snel een andere dimensie gaan aannemen. Boeken van Castaneda onder andere, de lessen van Don Juan, kennis en macht, reis naar ixtlain… Ik las ook een boek over de Hopi indianen van Arizona, waar we pas veel later op de tocht zouden gaan toekomen…

Maar nu waren we in Washington DC aanbeland. Het hart van de hypocrisie, de leugen, het hart van de illusie omtrent macht en wat macht eigenlijk is… Het hart van waaruit nu, zovele jaren later, de wereld sterk zal gaan veranderen. Foute mensen op foute plaatsen. Eeuwen oude agenda’s die de tand van de tijd doorstaan en vorm nemen. Door hun zichtbaarheid aan het oog van elk goedgelovig mens onttrokken. De olifant in de kamer!!

 

Terug